رپ:
دهه ی هفتاد سرآغاز این ژانر موسیقی می باشد.اگر چه با همه تفاوت ها
برای گوشهای تربیت نشده هر آواز رپ و هیپ هاپی صدایی مشابه دارد اما
حتی در آهنگ های بسیار مشابه و یکسان نیز تفاوتهایی اساسی موجود
است.در مرکز این نوع موسیقی هیپ های یک ژانر موسیقیایی پست مدرن
است که اصوات و آواهایی یکسان را متشکل می شود که تمامی کارهای
قدیمی را به نوعی دوباره سازی کرده است و به احیای هصوات از یاد رفته
اما کارآمد می پردازد.رکوردهای اولیه ی رپ بطور مشترک(اولد اسکول)
نامیده می شوند که توسط دیجی ها پرداخت شده و آنها ریکوردها را با
شیوه ای خاص و درامهای کوبنده به اجرا در می آورند.در تمامی این گروه-
ها افرادی با نامMC در طول آهنگ به خواندن رپ می پردازند.
هیپ هاپ:
در لغت شناسی و رده بندی موسیقی رپ هیپ هاپ به شعار نویسی روی
دیوار شباهت دارد و می توان آنرا رقص برک به اضافه ی رپ خوانی تجسم
کرد.اما به هر حال هیپ هاپ به عنوان یک شیوه یک اثر موسیقی با ارزش
های خاص خود را در ذهن متبادر می کند. در روزگاری که رپ شدیدآ به
این در و آن در می زد تا تاریخچه ای برای خود داشته باشد گروه های هیپ
هاپ با نگاهی به گذشته شروع به کشف آثار قدیمی ای کردند که در
مدارس تعلیم دیده بودند.در واقع با اشتراک و جمع آوری Zulu Nation
در اواحر دهه ی ۸۰ بیشترین توجه به دو هنرمند هیپ هاپ قابل برتر یعنی
De La Soul و A Tribe called Quest معطوف شد.با این وجود یک دوجین
از هنرمندان هیپ هاپ به کلاس های آموزشی قدیمی رجوع کردند
که شامل رپ خوانان زیرزمینی می شدند.رپ خوان هایی مثلMos Def
ایست کاست رپ:
در آغاز ظهور هیپ هاپ کل موسیقی رپ در East Coast خلاصه شده
بود.در آن زمان مهم ترین هنرمندان رپ در منطقه نیویورک سیتی افسانه
هایی بودند در مدرسه قدیمی مثل Grandmaster Flash ,Africa
ambaataaDJkool, Kurtis Blow,Sugarhill GangوRunD.M.C
زمانی که رپ رشد کرد و در دهه ۸۰ کم کم به سمت تفکیک شدن پیش
رفت محصولاتی موفق در نواحی دیگر نیز خودنمایی کردند.به هر جال رپ
East Coast در نیمه دهه ۸۰ سبک برتر دوران بود اگرچه صدایی کاملا
یکدست ایجهد نمی کرد.از نیمه دهه ۸۰ نوازندگان گرایش پیدا
کردند تا ضربات پرخاشگرانه و کولاژهای ساده را در کارها افزایش بدهند و
بسیاری از MC ها به خودشان افبخار می کردند که در تکنیک و اشعار به
چیره دستی رسیده اند.از سوی دیگر باید گفت که با وجود برخی استثنائات
Eat Coast Rap به یک موسیقی پر معنا تر و خاص تر تبدیل شد تا صرف
اینکه بخواهد اثری پرشر و شور و مناسب رقص باشد.این دوره طلایی را
می توان در آثارEricB.&Rakim و Boogie Down Production شنید
این ها همانهایی بودند که به شیوه مدرسه قدیمی با اشعار جدی و مهم
کار می کردند و اصوات شحت را با همان کیفیت تولید می کردند.آلبوم سال
۹۸ گروهN.W.A یعنی Compton Straight Outtaدر این سال بسیار مثمر ثمر
واقع شد.موضوعات خیابانی به صورت مساله جدی اشعار گروه ها در آمد و
خلق شد.علاوه بر این رپ جنوبی این را تضمین کرد کهEast Coast Rap
می تواند تا مدتها دوام بیاورد.اما در دهه۹۰ در ایالات مختلف تحولی
عظیم اتفاق افتاد که آغاز گر این حرکتهای نوین در سبک رپ کارهای"پاف
ددی" و موسیقی همه فهم او بود.
گانگستا رپ:
این سبک در اواخر دهه ۸۰ توسعه یافت و خارج از هاردکور رپ به رشد و
تکامل رسید.رپ گانگستا صدایی گوشخراش و تیز داشت و از نظر اسعار
بسیار برنده بود و به طور کلی همچون رپ های آب و تاب داده کفر آمیز
داستانهایی خشن درباره جنایات شهری می گفت.گاهی اشعار بازتاب
دقیقی از واقعیت بودند و گاهی بسیار اغراق آمیز همجون داستانهای کمیک
موفق تر هیپ هاپ قلمداد می شدند.در فرایند تکامل گانگستا بحث و جدل
فراوانی بر سر آن در گرفت تا جایی که بعضی نهادهای محافظه کار سعی
کردند از تولیدآلبوم ها جلوگیری کنند.اما حتی پس از آن که گروه های
مرتبط با کمپانی های بزرگ از خارج تحت فشار قرار گرفتند باز هم به
ساخت موسیقی بدون سانسور خود ادامه دادند.
هاردکور رپ:
این سبک در حالیکه می توانست شامل بسیاری از ظرایف موسیقایی
متفاوت باشد با اختلاف و درگیری مواجه شد;چه در حیطه اشعار و چه در
ضربات آهنگین.این درگیری ها حتی درنمونه برداری های پر سروصدا وائتلاف
هم وارد شد.هاردکور در ابتدا قوی پرشور و حتی ارعاب کننده بود ولی
بعدها دیگر این گونه نماند و در کمال تعجب به محفلی برای طنز و
شاد کامی تبدیل شد.در زیر شاخه های رپ گانگستا بیش از سایرین با
هاردکور تناسب داشت اما هاردکور به طور افراطی از بکارگیری المان های
گانگستا سرباز می زد.البته در عین حال دائما با هم داد و ستد داشتند و
حتی در بین رپ بازهای دهه۹۰ این وام گیریها بیشتر هم شده بود.در بررسی
سبکها مشخص می شودکه اولین نمونه هاردکور ازEast Coast به وجود
آمده است.آن هم در اواخر دهه ۸۰ یعنی وقتی که هنرمندان شروع به دور
شدن از قافیه های جشن پسندکردند و به فخرفروشی درباره میزان مهارت
در سرعت قافیه سازی روی آوردند;به همین خاطر آثار, بازتاب های
ناهنجار اجتماعی خارج از معمول پیدا کرد و از آن حالت لذت بخش سابق
شود, هنرمندانی مانندBoogie وIce-t به انعکاس مشاهدات خود از زندگی
خیابانی به اضافه اصوات کولاژ شده پرداخته بودند.

